Ik wil graag een bijzonder experiment met jullie delen.

"Het litteken-experiment: (Robert Kleck 1970)  Hoe onze perceptie onze relaties kleurt."

Zie jij de wereld zoals hij is, of zoals jij je voelt?

Een groep mensen werd in 2 gedeeld.

Groep1, kreeg via een visagist een groot lelijk litteken van de oor tot aan de mond.

Groep 2, kreeg geen litteken.

In de groep met het litteken kreeg iedereen een handspiegel om te zien hoe groot en hoe echt het litteken was.

De proefpersonen moesten nu gesprekken aangaan met vreemde mensen.

Toen ze terug kwamen moesten ze rapporteren hoe ze vonden dat de gespreken waren verlopen.

De groep met het litteken rapporteerde overweldigend, dat het gespannen aanvoelde, ongemakkelijk, de mensen hen aanstaarden en zelfs neerbuigend deden omwille van het litteken.

Maar nu word het interessant:

Vlak voor de "litteken mensen" naar buiten gestuurd werden om de gesprekken aan te gaan, werden ze nog even terug geroepen om zogenaamd hydraterende crème aan te brengen om te voorkomen dat het litteken zou barsten.

Maar wat hij eigenlijk deed was het litteken volledig verwijderen.

Dus de mensen gingen de gesprekken aan en "geloofde" dat ze een litteken hadden, maar dat was niet zo.

Hoe wij onszelf zien, ons zelfbeeld zorgt er voor hoe wij voor de dag komen en hoe wij situaties ervaren.

Nu kunnen wij ons de vraag stellen welk littekens wij dragen vanbinnen, in iedere bijeenkomst, in iedere interactie of op het werk.